V.

Depri

Ik ben bij Louisette gekomen met vage klachten als depri voelen, veel pijn in rug,  altijd maar trek hebben, geen rem hebben, weinig energie hebben, snel koud hebben en nog een hele rits aan dingen die ik liever anders voelde. Bij de huisarts werd het afgedaan met je bent misschien depressief, zal ik je wat voorschrijven.

Een ding wist ik zeker. Ondanks de depressieve klachten was ik niet depressief. Het was niet psychisch, het was lichamelijk en volgens mij moest ik het met mijn voeding op kunnen lossen. Gestopt met de pil en geen fluoride meer leek mij de oplossing, maar dat maakte nog niet het grote verschil.

Eindelijk begrepen

Bij Louisette voelde ik me eindelijk begrepen. We hebben de voeding aangepast. Geen granen, aardappels, nachtschade, suiker, geen of weinig bewerkt voedsel, geen of weinig rood vlees. Daarnaast een aantal voedingssupplementen en tips waarmee ik mijn lichaam kon “resetten”, zoals koud nadouchen, watervasten en intermitting fasting. Dat scheelde al heel veel. Maar nog niet alles. Ik bleef eetbuien hebben en ik er was nog steeds een gevoel van onbehagen die ik niet kon plaatsen.

Troef

Als troef had Louisette een ketogeen dieet. Wat er toen gebeurde was bizar. Ik kan mij niet herinneren ooit zoveel energie gehad te hebben. Ik kon de hele wereld weer aan. En het allermooiste was dat de kilo’s die er niet meer afgingen er ineens af vlogen. Twee maten scheelde het. Het zou mooi zijn als er nog wat afgaat, maar het mooiste is als het er afblijft. Dat is mij nog nooit gelukt. De energie is nu genormaliseerd. Maar ik blijf me goed voelen, de kilo’s blijven er vanaf. Ik heb een eetwijze gevonden dat bij mij past. Ik ben voor mijn gevoel niet op dieet. Ik eet anders omdat ik mij daar beter bij voel. Daardoor is het geen opgave, maar een manier van leven.